Hooyah! Wczoraj, uczestniczyłam w biegu na szesnaście kilometrów. Ale to nie było takie proste; było kilka przeszkody. Na przykład musieliśmy się czołgać pod drutem i przez tunele, wspinać się po ścianach, wskoczyć do zbiornika lodu, i nawet biegać między przewodami elektrycznymi! Zrobiłam to z trzema przyjaciółmi. Dwa z nich to zrobili w ubraniach jak superbohaterow. Ich stroje były bardzo ciasne – oni otrzymali wiele uwagi! Cała trójka moich przyjaciół są polskie, wiec jak również cieszyć się bieg, mogłam uczyć się kilku nowych słów po polsku (aczkolwiek niektóre z nich nie są bardzo uprzejmi!) Zbiornik lodu był straszny; po skoczyłam do zbiornika, natychmiast mój mózg przestał działać, i nie mogłam zrozumieć w którą stronę mam się udać! Gdy wyszłam z wody, całe moje ciało było zdrętwiałe. Biegliśmy szybko żeby się rozgrzać. Moja ulubiona przeszkoda była gładkie, zaokrąglone ściany – trzeba biec tak szybko, jak się potrafi, żeby osiągnąć szczyt i nie poślizgu na dół. Wszyscy ktorzy są na górze dają swoje ręce żeby ci pomoc, i gdy udało ci się, musisz też pomóc ludziom. Najgorsza przeszkoda na pewno była elektryczność – to nie tylko bolesne, ale także wstrząsy elektryczne wpływają na mięśnie i jest trudno biegać normalnie. W połowie drogi spadłam – po tym nawet nie pamiętam co się stało, ale nagle byłam na koniec! Na końcu każdy z nas otrzymał koszulkę i butelkę cydru. W ogóle nie czułam sie zmęczona, ale byliśmy mokre i błotniste, i dlatego, że już nie biegliśmy, to czuliśmy się bardzo zimne. Próbowaliśmy myć się, ale nawet po tym byliśmy jeszcze nie bardzo czyste. To było dla mnie naprawdę dobre doświadczenie (ale dzisiaj moje mięśnie są obolałe!); śmialiśmy się dużo i na końcu czuliśmy się dumni z naszych osiągnięć.