Habib kardeş, yabancı dil öğreniminde en mühim prensiplerden biri şudur: Ana dilin (ya da ileri derecede bidiğin diğer diller) ile yeni öğrendiğin dil arasında birebir mukayeseden kaçınacaksın. Ortak ya da farklı yönlerini karşılaştırıp, yeni öğrendiğin dilin mantığını anlamaya/kavramaya çalışabilirsin tabi. Ancak birebir mukayase/tercüme genellikle yanlış sonuçlara götürür.
Sorduğun konuya gelince fiilleri öğrenirken, nesne (object) alıp alamadığını (transitive or intransitive), nesne alıyorsa hangi "hal (case)"de bir nesne aldığını da beraberinde öğrenmek gerekiyor. Bu durum her dilde farklılık arzedebilir.
Mesela senin yukarda zikrettiğin yardım etmek fiili İngilizce'de "accusative" ile kullanılırken Almanca'da -Türkçe'de olduğu gibi- "dative" ile kullanılır (hilf mir).
Bir örnek daha verelim. "Beklemek" fiili:
İngilizce: I'm waiting for you. (prepositional object: wait for + accusative)
Almanca: Ich warte auf dich. (prepositional object: warten auf + accusative)
Türkçe: Seni bekliyorum. (accusative object)
(Arapça'da da bildiğim kadarıyla في ile kullanılıyor)
İngilizce ve Almanca'da "Prepositional Verbs" veya "Verben mit Präpositionen" gibi müstakil konular bulmak mümkün iken, Türkçe'de edatların kullanımı ve işlevi batı dillerinden ve Arapça'dan biraz farklı olduğundan doğrudan böyle bir liste bulmak pek mümkün değil. Netice itibariyle -Gökberk'in de değindiği gibi- "İsmin Halleri" konusunu öncelikle bilmek gerekiyor. Sonrasında da yeni öğrenilen her fiilin nasıl kullanıldığını...
Kolay gelsin :-)