Bhí Gaeilgeoir againn an bhliain ar bhásaigh mé. Diabhal smid i gCathair Pheadair ná. Phóil a bhí aige, ach go mbíodh sé ag foghlaim as na leabhra beaga sin, mar atá mo dhuine. Bhíodh sé sa gcisteanach chuile mhaidin uair sul má d’éirínnse agus siún sincín déanta aige den teach: “Is cat é seo. Is sac é seo. Tá an cat ar an sac. Is mada é seo. Is stól é seo. Tá an mada ar an stól.” Ba shin é a chuid liodán ar feadh an lae. Bhí mo mháthair sáraithe aige. “Th’anam ón diabhal, a Phóil, croch leat é sin soir sa ngarraí,” adeir sí liom fhéin" © Máirtín Ó Cadhain