Wojna czy dyplomacja? Wojnę i dyplomację ktoś dostrzega jak dychotomię. Ciebie oni pytają: „W jakie rozwiązanie wierzy pan: dyplomatyczne czy wojskowe?” Uwierzę w dyplomację która prowadzi się pod duet wojska i gospodarki. Komentując groźby Iranu zrezygnować z negocjacji, premier Izraela zauważy: „Ta technika nie jest niczym niezwykłym na bazarach perskich” (i to jest prawda, bo ten jest prawdziwym kupcem który „kupi od Libańczyka, sprzeda Persowi i mimo wszystko wycowa zysk”). Kto myśli, że negocjacje są możliwe bez siły przetargowej, ten nie wie, czym są negocjacje. Kiedy Hitler błyskawicą napadł na Polskę z zachodu, Stalin ostrożnie, ukradkiem wchodził w Polskę ze wschodu; kiedy Hitler, udusiłszy 23 miliony Polaków, oferował zatrzymać bezużyteczną wojnę, Stalin, za pośrednictwem swojej dyplomacji i swojego Kominterna, wychwalał przewagi pokoju. I tylko te złote słowa Wegecjusza przypominały o prawdzie: „Jeśli chcesz pokoju, przygotuj się do wojny”. Właściwie, siła — pozbawiona wszelkiej dwuznaczności i niepewnośći, tak realna jak realność sama — jest koroną pragmatyzmu o tyle, że ona i nic innego unicestwia wszystkie spekulacyjni abstrakcji taj sofistyczni iluzji. Niech żyje Polska!