من همیشه تو کودکی خودمو معلم تصور می کردم و در حال حاضر هم معلم هستم . از شغلم راضی ام اما دلم نمی خواد یک معلم ساده بمونم در تلاش هستم که استاد دانشگاه بشم.

توی کدکی دلم میخاست یه راننده اتوبوی بشام. بعد آرزوم این بود که یه سیاه بسکتبالباز قدش ۲ متر بشام. خلاصه قسمت نبود و یه مهندس ساختمون شودم. اما از شغلم کاملا راضی ام

من از سیزده یا چهارده سالگی می دانستم چه شغلی می خوام در آینده داشته باشم، و الان همون شغلو دارم۔ (ریاضی دونم۔) شغل بدی نیست۔ ما آزادی بزرگی داریم و اگه بخوایم می تونیم تو کشورای مختلف سفر کنیم۔ اما شغل آسونی هم نیست۔ باید سخت عاشقِ ریاضیات باشین، و استعداد و سرسختی داشته باشین۔ من اغلب می تسرم که استعدادم کافی نیست۔

راستش من که وقتی فکر می کنم یادم نمیاد آرزوی چه کاری رو داشتم. اما فکر کنم بیشتر ما ایرانی ها به چنین چیزی نرسیدیم چون به جای اینکه مشاوره واقعی از طرف مدرسه دریافت کنیم، بیشتر خانواده ما رو راهنمایی کردن و آخرش هر چی اونا خواستن شدیم

راستش بچگی دوس داشتم معلم بشم . اما الان خب نظرم عوض شده دوس دارم ی شغلی داشته باشم ک توش زبان انگلیسی وجود داشته باشه مثله تور گاید ینی لیدری منظورمه