Perjalanan saya belajar bahasa Melayu - bahagian yang ketiga (Saya terlupa untuk memuat naik ini pada hari lepas saya memuat naik bahagian yang pertama dan yang kedua) Selain dari etimologi kata bahasa Melayu, aspek lain yang paling menarik hati saya ialah imbuhan. Saya berasa bahasa Melayu gunakan imbuhannya dalam cara yang lebih luas dan kurang acak daripada bahasa Inggeris. Contoh yang saya melihat selalunya digunakan untuk menunjukkan tumpukan ini ialah perkataan “ajar”. Tertentu kata ini ada pengaculian, kerana kebanyakan kata BM tak boleh terimbuhkan untuk membuat kata nama penerima tindakan (iaitu bukan seperti ajar→pelajar), tapi memang tataimbuhan BM adalah amat fleksibel lagi. Misalnya “keluarkan” boleh dibuat daripada “keluar”, sedangkan “issue” tak boleh dibuat oleh “exit”. “kerajaan” boleh dibuat daripada “raja”, sedangkan “government” tak boleh dibuat oleh “king”. “wargawan” boleh dibuat daripada “warga”, sedangkan “journalist” tak boleh dibuat oleh “warga”. “perusahaan” boleh dibuat daripada “usaha”, sedangkan “company” tak boleh dibuat oleh “effort” (atau perkataan lain, untuk perkara itu). seranai ini pergi perjalanan panjang selepas ini.. Dibandingkan kepada bahasa Inggeris, bahasa Melayu lebih senang belajar, berasa saya. (Mungkin atau bahasa Melayu bukan reguler, serta saya berasa seperti ini saja kerana bahasa Inggeris yang paling acak?) Sisipan yang sudah mati (iaitu "-in-", "-er-", "-el-" dan "-em-"), dan reduplikasi acak dalam bahasa Melayu herankan saya, sebaliknya. Saya amat berminat bagaimana pasangan perkataan seperti kemuning-kuning, sinambung-sambung, jelajah-jajah, (gunung-ganang)-gunung boleh berlaku, sama seperti saya berminat awalan mati “a-” yang membuat kata seperti awake, adrift, afloat, asleep dalam bahasa Inggeris. Bahagian sebelumnya boleh dicari pada https://www.italki.com/entry/887316 Terima kasih untuk membaca ini :)