Profesyonel gelişim / Kişisel gelişim

Üniversitedeyken Fransızca okuduğumu söylemiştim.

Üniversitede okurken, bazen sadece derslerimizi düşünürüz. Geleceği düşünmek korkutucu olabilir. Gelecekte belirsizlik ve endişe vardır. Üniversitedeki son yılımda, gelecek için hiçbir planım yoktu. Ancak, birkaç fikrim vardı.

Bir fikrim insani yardım kurumlarında çalışmaktı veya bir başkası / öbürü başka bir ülkede İngilizce öğretmekti. Kişisel danışmanlık olabilirdi. Ancak modern ekonomi için fikirlerden daha fazlasında ihtiyacın var. Deneyime ihtiyacın var. Veya şansa ihtiyacın var. Neyse ki şansım oldu.

Göçmen çocuklara yardım eden bir organizasyonda bir iş buldum. Harika bir fırsattı. Dünya hakkında çok şey öğrendim. İnsanlarla empati kurdum. İnsanlara yardım etmekten dolayı her gün mutlu oldum.

Fakat sonunda, değişim gerekli oldu. Bir zorluk / meydan okuma istedim. İşimi değiştirmeye karar verdim. Ama bu zaman, şanstan daha fazlasında ihtiyacım vardı. Seçeneklerimi değerlendirdim. Ben entelektüel bir şey istiyordum. Daha yüksek bir maaşa ihtiyacım vardı.

Teknoloji endüstrisi benim en iyi seçeneğimdi. Bu endüstri birçok farklı fırsat sunuyor. Ama benim bilim alanında üniversite diplomam yoktu. Üniversiteye geri mi dönmeliydim? Ülkem Avrupa gibi değildir. Üniversite burada çok pahalıdır. Daha fazla ödemek istemedim.

Ancak en önemli şey, bir üniversite diplomasına ihtiyacın yok. Yazılım mühendisi olmak için, sadece bilgi ve becerili olmak gerekir. Boş zamanlarımda (yazılım) öğrenmeye başladım. Halen tam zamanlı bir işim vardı. Zaman yönetimi gerekiyordu. Ama motivasyon gerekli değildi(?) çünkü benim kendimi geliştirme arzum vardı. Birkaç ay yazılım öğrendikten sonra bir yeni iş aramaya başladım. Çok iş görüşmesi yaptım. Birçok kişi bana hayır demişti.

Ama bir hedefin olduğunda, devam etmen gerekir. Bir gün yeni bir iş buldum en sonunda. Sonra kaybettim. Sonra daha iyi bir iş buldum. Mutluyum çünkü artık iyi bir işim var, boş zamanlarımda hobilerimi takip edebiliyorum. İş önemlidir, ancak işten daha fazlasına ihtiyacımız vardır. Yalnızca çalışırsak, bizim hayatımız üzerinde hiçbir kontrolümüz/denetimimiz yoktur/ yok demektir. Bazen evde çalışmam gerekiyor. Bazen haftada 50 veya 60 saat çalışıyorum.

Hayat ve iş çok rutin olabiliyor. Ama yapmak istediğim işleri yapacak zaman buluyorum. Kendimi geliştirmeyi severim. Bu yüzden bu dili öğreniyorum. Okuduğunuz için teşekkür ederim.