Kızılderililer -- 2. Parça Bir gün sınıfımızda çok popüler bir genç Corey’le dalga geçmeye başladı. Bu çocuk Kızılderili değildi. Sebebini netice hatırlamıyorum ama Corey’nin diğer delikanlıya adam akıllı öfkelendiğini hatırıyorum. Önce, Corey patlayıp avaz avaz bağırarak diğer çocuğa sövüp tehdit etmeye başladı. Hemen öğretmenimiz aralarına girip Corey’yi sakınleştirmeye çalıştı. Fakat her nedense Corey öfkesini öğretmene yöneltti. Gerçek kavga etmek üzerediler, ama bir yumruk atmadan Corey sınıftan cıktı. Geri kalan öğrenciler şaşakaldı. Bütün olay bir dakika içinde olduğu halde hepimiz sarsıldık. O günden sonra tekrar Corey’yi hiç görmedim. Okuldan kovulduğu ya da terk ettiğini bilmiyorum. Duyduğum kadarıyla amcalarından biriyle oturmaya gidip çetede hayatına devam etmiş. O olay iki bana iki şey öğretti. Birincisi, memleketimde ırk ayrımcılığı sandığımdan daha ciddiydi. İkincisi, onlara yapılmış adaletsiz şeylerden dolayı, bazı Kızılderililer çok şiddetli öfke taşıyordu. Bu noktaya nasıl ulaştık? Dört yüzyıl önce, Avrupa’dan gelen tüccarlar Kızılderililer’le alım satım yapmaya başlamış. İmparatorluklarını geliştirip zenginleştirmek için, Fransız ve İngiliz askerler ve elçiler Kızılderili liderleri’yle antlaşmalar yapıp kürk satın alırlarmış. Sonra, daha çok batıdan gelen göçmenler yerleşmeye başlayınca, İngiliz ve Fransız İmparatorlukları Kızılderililer’den toprak satın almak amacıyla yeni bir taktik kullanmış. Kızılderili kültüründe, dünya herkese ait. Hiç kimse onu kalıcı şekilde satın alamaz. Tabiiki batıdan gelen insanlar aynı fikirde değildi. Kralların temsilcileri Kızılderilileri taraflı sözleşmelerini imzalatmak zorlayarak ata topraklarını satmak için onları kandırmışlar. (Devam edilecek!!)