عروسی ما من با همسرم در سه شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۱ در تهران ازدواج کردیم. این بار اول بود که من به ایران سفر می کردم و من هیچی زبان فارسی صحبت نمی کردم. از خانواده ام، فقط پدر و مادرم می توانستند در عروسی ما شرکت کنند. یعنی من می ترسیدم، چون من نمی دانستم چه باید کنم یا اِنتظار داشته باشم. آن روز، اول من به آرایشگاه رفتم، بعد من کت و شلوار پوشیدم. یک ماشین دنبال من آمد و به گل فروشی رفتم. یک عکاس دنبال من بود، همه چی فیلم گرفتن. من دسته گل برای همسرم گرفتم و به خونه او رفتم. ما به استودیو عکس رفتیم بعد به باغ، جایی که عکس گرفتیم. عروسی ما در تالار جام جم بود. این محل دو سالن دارد، سالن بزرگتر در طبقه اول و فقط برای مردها بود. سالن کوچکتر در طبقه دوم و فقط برای خانوم ها بود. وقتی ما داخل سالن کوچکتر شدیم، تمام مهمان ها آنجا بودند و سلام کردند. آنجا سفره عقد بود. برای من سفره عقد چیزی جدیدی بود، چون در کشور من، ما این رسم را نداریم. همسرم و من پشت سفره عقد نشستیم و فامیل همسرم پارچه سفیدی را روی سر ما گرفتند. بعد ملا ما را مزدوج کرد. ما مهمونی را شروع کردیم. همه ی مردها به سالن بزرگتر رفتند. من ماندم و با همسرم رقصیدیم و مهمان ها به ما پول میدادند. بعد من به سالن بزرگتر رفتم، چون پدرم آنجا بود. مردها با هم رقصیدند و بوس میکردند، که برای من خیلی عجیب بود. در اخر من به سالن کوچکتر رفتم و با همسرم شام خوردیم. غزا خیلی خوب بود. بعد از شام، همسرم و من از تلار به خونه آمدیم. برای من این تجربه ی خیلی جالبی بود. من میتوانم بگویم که عروسی ما خیلی نامرسوم بود. من فکر نمی کنم هیچ کلمبیاییی این عروسی داشته.